Citatio.pl
2019-11-11

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus o apostolstwie miłości

T. Dz. J.: Dz. 11

Na podstawie: O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem, 1960, t. II, s. 486:

O Jezu, pragnęłabym oświecać dusze, jak to czynili Prorocy i Doktorzy Kościoła. Pragnęłabym przebiegać ziemię całą, głosić chwałę Twojego Imienia i pośród ciemnych pogan zaszczepiać święte znamię Krzyża, o mój Umiłowany. Lecz jedno posłannictwo mi nie wystarcza. Chciałabym opowiadać Ewangelię równocześnie we wszystkich częściach świata, aż do najdalszych kranców ziemi. Chciałabym być misjonarzem nie tylko przez lat kilka, ale od początku świata aż do ostatniej chwili jego istnienia.

Lecz rozumiem, że wszyscy nie mogą być naraz apostołami, prorokami, doktorami, rozumiem, że nawet najdoskonalsze dary bez miłości są niczym, że miłość jest drogą najdoskonalszą, aby dojść do Ciebie, Boże mój. Miłość tylko daje mi zrozumienie mego powołania. Pojmuję, że skoro Kościół jest ciałem, złożonym z wielu członków, ma też najszlachetniejszą, najkonieczniejszą część ciała, to jest serce, i to serce pała miłością. Pojmuję, że miłość jedynie pobuda do czynu jego członki, i gdyby nie było miłości, apostołowie przestaliby głosić Ewangelię, męczennicy nie chcieliby przelewać krwi swojej. Rozumiem, że w miłości mieszczą się wszelkie powołania, że miłość jest wszystkim, ogarnia wszelkie miejsca, wszystkie czasy, jest wieczna!

O Jezu, Miłości moja! odnalazłam nareszcie powołanie moje! Moim powołaniem jest miłość! Tak, znalazłam swoje miejsce w Kościele św., a to miejsce, Ty, o Boże, sam mi wskazałeś; w samym sercu matki mojej Kościoła św. będę miłością!… i tym sposobem będę wszystkim: marzenie moje zostanie spełnione.

Tags: Współżycie z Bogiem apostolstwo św Teresa od Dzieciątka Jezus
Creative Commons License
citatio.pl by Citatio.pl is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License.