Citatio.pl
2020-06-30

Mowa nr 84 na Oktawę św. Apostołów Piotra i Pawła – św. Leon Wielki

Św. Leon Wielki, Mowy (Księgarnia św. Wojciecha), 1958, s. 396–397.

O zaniedbaniu obchodu rocznicy uwolnienia Rzymu od Genzeryka i Wandalów

  1. Najmilsi! Religijne oddanie, sprawiające, że cały lud wierny zbierał się tłumnie w dzień „chłosty i wyzwolenia” dla złożenia Bogu podzięki, ostatnio poszło prawie u wszystkich w niepamięć. Dowiodła tego aż nadto jasno ta znikoma garstka ludzi, jacy się w ten dzień zjawili. Wielce to zasmuciło moje serce i przejęło nie lada obawą. Boć tkwi w tym ogromne niebezpieczeństwo, że ludzie są niewdzięczni Bogu, i nie chcąc pamiętać o jego dobrodziejstwach, ani nie czują skruchy, gdy jego ręka chłoszcze, ani się radują, gdy karać przestaje. Dlatego lękam się, najmilsi, by owo znane powiedzenie proroka: „Smagałeś ich, a nie boleli, starłeś ich, a nie chcieli przyjąć karania” (Jer. 5, 3 LXX) nie biło właśnie w takich niewdzięczników. Cóż bowiem za poprawę okazują ci, w których widać taką obojętność?! Wstyd to powiedzieć, lecz milczeć nie podobna: pogańskie bożki więcej czci doznają, niż Apostołowie (św. Piotr. i Paweł). Do błazeńskich teatrów liczniej się uczęszcza, niż do kościoła męczenników. Któż to ocalił naszą stolicę? Kto jej mieszkańców uwolnił od uprowadzenia w jasyr? Kto ich uchronił od krwawej kąpieli? Gry cyrkowe, czy opieka Świętych? Ich to, zaiste, nie czyje, prośby sprawiły, że zatrzymała się karząca ręka sprawiedliwości Bożej i znaleźliśmy łaskę u Boga, mimo że na gniew jego dobrześmy zasłużyli.
  2. Zaklinam was tedy, najmilsi, niech was poruszą słowa Zbawiciela! Po uzdrowieniu z trądu dziesięciu trędowatych mocą miłosierdzia swego, podkreślił przecież, że jeden z nich tylko wrócił się, aby złożyć podziękę (por. Łk. 17, 12). Jawnie więc zganił Chrystus niewdzięcznych. Ponieważ zaniedbali ten swój obowiązek miłości, więc i swej duszy nie zachowali bez grzechu wobec Boga, choć od Niego otrzymali zdrowie ciała. Aby więc piętno niewdzięczności nie przylgnęło i do nas, najmilsi, wróćcie i wy do Pana, pomni przedziwnych łask, jakich nam Jego dobroć nie poskąpiła! Uwolnienia naszego nie przypisujcie, tak jak bezbożni, wpływowi gwiazd, jeno niewysłowionemu miłosierdziu wszechmocnego Boga. On to sprawił, że złagodniała dzikość barbarzyńców! Całą więc siłą żywej wiary odnówcie w sobie pamięć tak wielkiego dobrodziejstwa! Wielkie zaniedbanie jeszcze większym zadośćuczynieniem wynagrodzić należy! Pragnąc naszej poprawy zwróćmy się do Tego, który łaskawy jest i chętnie przebacza! Aby błogosławiony Piotr i ci wszyscy święci, co byli z nami w wielu uciskach, mogli łaskawie wesprzeć nasze prośby za wami u Boga miłosiernego, przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Tags: św Leon Wielki Apostoł św Piotr św Paweł
Creative Commons License
citatio.pl by Citatio.pl is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License.