Citatio.pl
2020-08-15

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Nastąpiło około roku Pańskiego 56.

(Szczegóły te wyjęte są z podania kościelnego i Ojców świętych.)

Uroczystość Wniebowzięcia przenajświętszéj Boga Rodzicielki, jest największą ze wszystkich Jéj uroczystości, gdyż w niéj obchodzi Kościół Boży ten Jéj przywilej, który jest jakby następstwem, dopełnieniem i ukoronowaniem wszystkich tych niezrównanych przywilejów, któremi Ją Pan Bóg jako Matkę Swoję obdarzył. Przez tę bowiem tajemnicę wyznajemy wraz z całym Kościołem od jego początku, że Marya, lubo uległa śmierci tak jak każdy człowiek, a nawet i Sam Pan Jezus, jednak wkrótce potém wskrzeszona, z ciałem i duszą wziętą została do Nieba.

Wielu Ojców świętych, a między nimi święty Dyonizy Areopagita, który był obecny śmierci, czyli jak to nazywa Kościół Uśnięciu Matki Bożéj, a następnie był świadkiem jéj pogrzebu, a w końcu i zmartwychwstaniu, w ten sposób te szczegóły ostatnich chwil Jéj błogosławionego pobytu na ziemi opowiada.

Po Wniebowstąpieniu Pańskiém, przenajświętsza Panna Marya żyła jeszcze lat dwadzieścia trzy. Spędziła czas ten po części w mieście Efezie, gdzie długo przemieszkiwał święty jak Ewangelista, któremu Pan Jezus umierając na krzyżu zlecił był opiekę nad Swoją Matką najdroższą, a po części w Jerozolimie z tymże ulubionym uczniem Pańskim mieszkając. W témto ostatniém mieście nastąpiło Jéj błogosławione Uśnięcie, a po niém Jej Wniebowzięcie.

Przenajświętsza Panna, żadnéj nigdy nie podlegała chorobie, gdyż posiadała najdoskonalsze ciało jakie tylko być mogło po przenajświętszém ciele Syna Bożego, a ztąd uśnięcie Jéj czyli śmierć nie nastąpiła ani z przyczyny jakowéj słabości, ani w skutek podeszłego wieku, lecz jedynie z niezmiernéj miłości Boga, a więc z niezmiernego pragnienia oglądania już w Niebie Swego Syna najdroższego. Słusznie téż święty Ambroży mówi do Matki przenajświętszéj. „O! duszo błogosławiona, niepojętą miłością Boga pałająca! jak mogłaś aby jeden dzień przeżyć na téj ziemi, gdy Bóg Twój, a razem i Syn Twój, Samą Cię tu bez Siebie pozostawił? Nie dziwię się żeś z pragnienia oglądania Go w Niebie, umarła, lecz podziwiam żeś aby jednę godzinę mogła wyżyć w mękach jakie sercu Twojemu zadawała tęsknota po Nim.” 1

Gdy więc, zbliżała się już dla przenajświętszéj Maryi ta upragniona chwila połączenia się w Niebie z Jéj Bogiem i Synem, podczas gdy trwała na modlitwie, stanął przed Nią Anioł i rzekł do Niéj: „Bądź pozdrowiona o! najbłogosławieńsza! Syn Twój Bóg nasz, już na Ciebie oczekuje w Niebie. Za trzy dni z ciała Twojego rozwiązaną zostaniesz.” I to mówiąc dał Jéj rószczkę Palmową, któréj każdy liść miał blask gwiazdy najświetniejszéj” 2.

Jakoż, w trzy dni potém nastąpiło Uśnięcie przenajświętszéj Maryi, to jest Jéj śmierć błogosławiona, przez rozłączenie się Jéj duszy od ciała.

Zebrali się byli wtedy przy Niej wszyscy Apostołowie, prócz świętego Jakóba już umęczonego, i świętego Tomasza, który na czas nie przybył, a prócz tego jak to utrzymują najdawniejsi pisarze kościelni, i największa część uczniów Pana Jezusa była zgromadzona około Jéj mieszkania, aby otrzymać Jéj ostatnie błogosławieństwo, i pobożnemi łzami uczcić rozstanie się z Matką Zbawiciela.

Ostatnich Sakramentów świętych, to jest Spowiedzi i Olejem świętym namaszczenia nie przyjmowała, bo tych jako na gładzenie grzechów postanowionych, potrzebować nie mogła wcale, lecz Komunią świętą przyjęła, tę, jak pisze Kartagena pierwszych wieków kościoła historyk, miał szczęście udzielić Jéj święty Jan Ewangelista. Gdy zaś przenajświętsza dusza Maryi blizką już była wyjścia z Jéj przeczystego ciała, Sam Pan Jezus zstąpił z Nieba otoczony wielką liczbą Archaniołów i Aniołów, i we własne przyjął Ją ręce, a w téjże chwili dały się słyszeć wesołe pienia Anielskie, podobne do tych jakie słyszano w szopie Betlejemskiéj, przy Narodzeniu Pana Jezusa 3.

Toż samo miało miejsce i przy pogrzebie przenajświętszéj Panny, który tak opisuje święty Jam Damasceński: „Gdy Apostołowie nieśli ciało Matki Zbawiciela, dały się słyszeć hymny i śpiewy Anielskie, które jużto ich poprzedzały, już nad samą trumną się odzywały, to znowu długo brzmiały nad miejscem przez które tylko co przeciągnął był pogrzebowy orszak. A prócz tego wielka liczba Aniołów ciągle otaczała ciało przenajświętszéj Dziewicy, odbywając przy niém straż nieustającą, aż do chwili w któréj Ją unieśli do Nieba. Apostołowie zaś ze świętą bojaźnią i z miłością czci najgłębszéj, nieśli ten błogosławiony przybytek Boski, tę prawdziwą Arkę Przymierza Pańskiego z ludźmi, i składając Ją w grobie z największém uszanowaniem, ucałowali te najświętsze Relikwie, otrzymując przez to rozliczne a wielkie łaski.” 4

Daléj tenże Święty wylicza różne cuda, jakie niezwłocznie przy grobie Matki Bożéj zaszły, i przydaje że źródło będące blizko tego miejsca gdzie została pochowana, od téj chwili miało wodę cudowną. Grób przenajświętszéj Maryi Panny, był na dolinie Józefatowéj blizko grobu Pana Jezusa.

Apostołowie umieściwszy tam przenajświętsze Jéj ciało przy niém pozostali, a sami śpiewając hymny kościelne, słyszeli w powietrzu śpiewy Anielskie, które dnia trzeciego ustały. Wtedy właśnie, nadszedł i święty Tomasz Apostoł który przy uśnięciu Matki Bożéj nie był obecny. Prosił więc aby otworzono Jéj grobowiec, żeby i on mógł oddać Jéj zwłokom tę cześć jaką inni Apostołowie już byli oddali. Gdy to uczyniono, nie znaleziono Jéj przeczystego ciała, lecz w miejscu jego, cudownéj piękności kwiaty, przedziwną woń wydające. Już bowiem wtedy przenajświętsza Marya, wskrzeszona mocą Bożą, z ciałem i duszą do Nieba wziętą została, jak to Kościoł Boży stale i powszechnie wyznaje.

Pisząc o tém święty Augustyn, utrzymuje iż inaczéj być nie mogło: „Bo gdy Pan Jezus, powiada ten Doktor Kościoła, przenajświętsze Ciało Matki Swojéj do takiego niezrównanego wyniósł zaszczytu, że z tegoż Jéj ciała własne Swoje ciało ukształtował, czy mógłżeby toż ciało wydać na pastwę robactwa, jak każde grzeszne ciało ludzkie po śmierci? Nie uczynił téż tego, i tak jak duszę Jéj uchronił od skazy grzechu pierworodnego, tak i ciało od pośmiertnego zepsucia.” Tém bardziéj, że jak się wyraża pewien pobożny pisarz, przenajświętsza Panna, nieporównaną godność Swoję jako prawdziwa Matka Boga, więcéj, jeśli tak wyrazić się można, spełniła ciałem Swojém, aniżeli duszą, bo przeczyste ciało Jéj dostarczyło całkowicie ciała Synowi Bożemu, a dusza duszy Jego nic nie przydała. Należało się przeto jakby koniecznie, aby w zamian za szatę śmiertelną, w którą ciało Maryi, wydając z siebie ciało Jezusowe, przyoblekło było Boga w Jego zstąpieniu z Nieba na ziemię, nie uległo ani na chwilę zepsuciu, w przejściu przenajświętszéj Panny, z téj ziemi do Nieba.

„Dziś, powiada święty Jan Damasceński w swojém kazaniu na uroczystość Wniebowzięcia Maryi, przenajświętsze i żywa Arka najwyższego Boga, która w łonie własném poczęła Stwórcę Swojego, złożona została w świątyni Pańskiéj, nie ręką ludzką wzniesionéj. Dziś Niebo zamieściło pośród siebie żywy raj ziemski, w którym mieszkał nowy Adam, w którym nastąpiło odpuszczenie pierworodnéj winy, w którym zasadzone zostało drzewo nowego żywota, w którym nagość nasza na nowo przyobleczoną została. Dziś Niepokalana Dziewica, nie do ziemi wróciła, lecz jak była żywém Niebem, w którém na ziemi Bóg przebywał, w niebieskich przybytkach umieszczoną została. Ta bowiem, z któréj dla wszystkich prawdziwe życie wyszło, jakżeby sama śmierci zakosztować mogła? Uległa wprawdzie prawu wydanemu przez Tego którego Sama zrodziła, i jako dawnego Adama córka, wyrokowi na wszystkie jego dzieci wydanemu podpadła, bo od tego i Syn Jéj, który jest życiem samém uwolnić się nie chciał, lecz jako Boga żywego Matka, do Niegóż, jak to się jéj należało, z duszą i ciałem wziętą została. Nieszczęsna Ewa, która na poszepty węża zezwoliła, musiała uledz karze śmierci, i w otchłaniach piekielnych długo pozostawać. Tę zaś prawdziwie błogosławioną, która na słowo Boże ucha nadstawiała, i za sprawą Ducha Świętego została napełnioną, a po Archanielskiém Zwiastowaniu, bez podniety ciała i bez sprawy męża, Syna Bożego poczęła i wydała, jakimżeby sposobem śmierć, swojém skażeniem miała pożreć? Jakżeby zepsucie dotknąć mogło to ciało z którego życie życia zaczerpnięte jest? Dla niéj do Nieba drogi nic nie tamowało tak co do ciała jako i co do duszy: z ciałem więc i duszą prosto tam wziętą została. Gdy bowiem gdzie «Ja jestem tam i sługa Mój będzie» 5, mówi to życie i prawda i droga Chrystus, jakżeż tém bardziéj musi tamże być z Nim samym Matka jego przenajdroższa!”

Dziś to więc, jak wspomnieliśmy na początku, obchodzi Kościół Boży największą uroczystość naszéj Matki Niebieskiéj, radując się wraz z Aniołami z Jéj wstąpienia do Nieba i śpiewa w Antyfonie. „Wzięta jest Marya do Nieba weselą się Aniołowie, wychwalając błogosławią Panu.” Ojciec Arżantan kapucyn bardzo pobożny i znakomity pisarz, robi piękną uwagę, że wstąpienie przenajświętszéj Maryi do Nieba, było jeszcze świetniejszém niż Samego Pana Jezusa. Na przyjęcie bowiem Zbawiciela, czekała tylko Trójca przenajświętsza i wyszli sami Aniołowie, a Maryą przyjmował już prócz tego i liczny poczet wybranych przez Pana Jezusa do Nieba wprowadzonych, i co największa, wyszedł naprzeciw Niéj i sam Syn Boży,

Uroczystość dzisiejszą u nas zowią Najświętszéj Panny Zielnéj, dla tego że w dniu tym wierni znoszą do kościoła kwiaty i wonne zioła, na znak swojego szczególnego wesela w tym obchodzie największéj uroczystości Matki Bożéj, i jakby na usłanie niemi drogi po któréj Ona wstąpiła z téj ziemi do rajskiego Jeruzalem.

Pożytek duchowny

Przenajświętszéj Maryi Panny całe życie, było jakby ciągłém a powolném wstępowaniem do Nieba; gdyż każdą sprawą Swoją, z najświętszą intencyą dokonywaną wysługiwała Sobie coraz wyższe w Niebie nagrody, coraz to nowe prawo nabywała do coraz wyższego tam miejsca, aż nareszcie wzięta z duszą i ciałem, zasiadła na tronie wiecznéj chwały obok Trójcy Przenajświętezéj. Niech cię to pobudza do tego, abyś każdą sprawę z miłości Boga spełniając, podobnież całém życiem twojém zarabiał sobie na coraz wyższe miejsce w Niebie.

Modlitwa (Kościelna)

Sługom Twoim Panie, winy wszystkie miłościwie odpuść; a gdy z czynów naszych przypodobać się Tobie nie możemy, za Rodzicielki Syna Twojego Pana naszego wstawieniem się, niech zbawienia dostąpimy. Który z Tobą żyje i króluje i t. d.

Na tę intencyą: Zdrowaś Marya.

Żywoty świętych Pańskich o. Prokopa kapucyna (1882), s. 684–686.

Nauka moralna

Na podstawie wydania z 1937 r., s. 646

Pismo święte uczy nas, że Syn Człowieczy w chwale i całej okazałości wróci i wezwie wybranych do wzięcia udziału w Królestwie niebieskim tymi słowy: „Chodźcie błogosławieni Ojca Mego; albowiem byłem głodny, a nasyciliście Mnie; byłem spragniony, a napoiliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem więźniem, a odwiedzaliście Mnie; coście z tego najlichszemu z Mych braci uczynili, to uczyniliście Mnie”. Jakże więc ten, co to powiedział, nie mógł zatęsknić za błogosławioną Matką, która Mu dała życie, która Go przyodziała swym ciałem, która Go wykarmiła swą miłością, swą troską i boleścią na zbawienie świata i chwałę Niebios?

To wzniosłe i szczytne Wniebowzięcie już przewidział psalmista Pański, przepowiadając zmartwychwstanie Chrystusa, i stosując do tego, który śmierć pokonał, następujące słowa: „Powstań, Panie, do odpocznienia Twego” (Psalm 131, 8). Arką tą może być tylko Niepokalana Dziewica święta, która zawarła mannę niebieską i tablice praw Bożych w osobie Syna swego, gdy Go nosiła w przeczystym łonie swoim. Jeśli bowiem manna i tablice praw stanowią przepowiednię Jezusa Chrystusa, to arka musi być przepowiednią Maryi. Jak arka miała być na mocy rozkazu Bożego sporządzona z drzewa niepodlegającego zepsuciu, tak i ciało Maryi nie mogło ulec zepsuciu. Dlatego też Dziewica święta, wyjęta spod tego powszechnego prawa, wniebowzięta została, a to wniebowzięcie stanowi niejako uzupełnienie Wniebowstąpienia Jej Boskiego Syna.

Footnotes:

1

S. Ambr. Ser. de perf. B. V. pars. IV.

2

Nicefor. Ś. Kozma. Ś. Meliton. Metafrastes. Ś. Wincenty Fer.

3

S. Joan. Dam. Orat. 2. de B.V. § II.

4

Tamże.

5

S. Joan. Damas. 2. Ser. de dormit. B. V.

Tags: Maryja „Żywoty Świętych Pańskich” o. Prokopa Kapucyna Wniebowzięcie
Creative Commons License
citatio.pl by Citatio.pl is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License.