Citatio.pl
2020-09-13

Przenajświętszego Imienia Maryi (Niedziela podczas oktawy uroczystości narodzenia Matki Bożéj)

Święto to ustanowione zostało około roku Pańskiego 1683.

(Zdania wielu Świętych o własnościach przenajświętszego Imienia Maryi.)

Po boskiém Imieniu Jezusa, nie ma ani na ziemi ani w Niebie wyższego i zbawienniejszego dla nas Imienia, nad przenajświętsze Imię Maryi, na któregoto uczczenie szczególne, dzień dzisiejszy jest przeznaczony.

„Najchwalebniejsze Imię Maryi, pisze święty Alfons Liguory, które nadane zostało Matce Bożéj, nie na ziemi wynalezioném zostało, ani ułożone rozumem ludzkim, ani według ich woli obrane, jak to ma miejsce ze wszystkiemi innemi imionami które ludzie sobie nadają: lecz pochodzi ono z Nieba, i samo to miłosierdzie Boże nadało je przenajświętszéj Pannie. Tak utrzymują: święty Hieronim, święty Epifaniusz, święty Antonin i wielu innych najwyższéj powagi w Kościele pisarzy.” 1 Niektórzy z tych sądzą, że przyniesione Ono zostało przez Anioła z Nieba, a święty Piotr Damian powiada, że je Pan Bóg wydobył ze skarbów swojego Bóstwa umyślnie, aby takowe nadać przenajświętszéj Pannie, i przydaje tenże Doktor Kościoła, że Imię to według źródłosłowa wschodnich języków, pomiędzy innemi znaczeniami zamyka i to: „że Bóg jest z mojego pokolenia.” 2 Z tego téż powodu pisze Benedykt XIV Papież, Imię to w takiéj dawniéj było czci u chrześcijan, że Go nikomu na Chrzcie świętym nie ośmielano się nadawać, podobnież jak byłoby więcéj niż nieuszanowaniem Boskiéj osoby Jezusa, gdyby kto odważył się przybierać sobie Jego przenajświętsze Imię.

Według jednak najpowszechniej przyjętego w Kościele zdania, opierającego się na poszukiwaniach świętego Krzysztofa Biskupa, i świętego Anzelma Doktora Kościoła, bardzo biegłych w dawnych językach wschodnich, Marya znaczy Pani, Panująca, Władczyni, Królowa, co wszystko najwłaściwiéj odnosi się do przenajświętszéj Matki Bożéj, Pani, Władczyni, Królowéj, nad ziemią i Niebem panującéj. „Ani na ziemi ani w Niebie, powiada święty Franciszek Seraficki, nie ma po najsłodszém Imieniu Syna Twojego o! Maryo, imienia któregoby wezwanie tyle łask, takiéj nadziei, tyle pociechy nam przynieść mogło, ile wezwanie Twojego!” – „Błogosławiony kto Imię Twoje o! Maryo miłuje, czci i wzywa, pisze święty Bonawentura Doktor Seraficki, miłosierdzie Twoje cieszyć go będzie w jego cierpieniach, a Twoje pośrednictwo wszechwładne, zeszle mu największe łask zdroje, z któremi dusza jego obfity owoc na życie wieczne wyda.” I w inném miejscu mówi tenże Święty: „O! najbłogosławieńsze Imię Maryi! jakżebyś przesławném być nie miało, kiedy samo już wezwanie Ciebie jest źródłem łask najszczególniejszych. Przedziwném i na wieki chwalebném jest to Imię Twoje! kto je wzywa z ufnością, i w godzinie śmierci nie strwoży się. Pokój bowiem i pokój wielki, tym którzy czczą Imię Matki Boga, i często je z pobożnością na ustach mają.” 3 „Imię to jest tak święte i taką posiada własność, powiada błogosławiony Rajmund Jordan Opat, że całe Niebo raduje się, ziemia się weseli, Aniołowie się cieszą, ile razy Marya wezwana. Cała przenajświętsza Trójca, obdarzyła Cię Maryo Imieniem tém, aby na jego wymówienie, padały na kolana wszystkie mocy niebieskie, ziemskie i piekielne.” – „Jeśli na cię zwaliły się przeciwności, powiada błogosławiony Albertus wielki, i jakby o ziemię cię już obaliły, wzywaj Imienia Maryi: Ona i upadłych podnosi i zabitych wskrzesza.” – „Imię Marya, mawiał święty Antoni Padewski, nad miód jest dla ust słodszém, milszém dla ucha niż najdźwięczniejsza melodya, większą nad wszelkie inne pociechą dla serca.” Sławny w Kościele z nauki Alan Benedyktyn pisze: „Jakież imię po imieniu Jezus, jeżeli nie Imię przenajświętszéj Panny, bardziéj powinno być w świecie całym sławione? któreż częściéj wymawiać powinny usta chrześcijańskie? Słusznie je téż Pismo Boże porównywa do rozlanego przedziwnéj wonności olejku, którego zapach wszędzie się rozchodzi.”

Lecz święty Anzelm, co więcéj utrzymuje: „Niekiedy, powiada on, prędzéj dostępuje się zmiłowania Bożego, gdy się wzywa Imienia Maryi, niż gdy się wzywa Imienia Jezusa.” 4 Przez co nie chce wcale powiedzieć święty ten Doktor Kościoła, żeby Marya miała większą od Jezusa potęgę, lecz że jéj pośrednictwo jest takiéj siły i wagi, iż zdarza się że kiedy sami nie zasługujemy w żaden sposób, aby Pan Jezus nas wysłuchał gdy Go o co prosimy, nie odmówi nam tego, gdy się za nami wezwana przez nas przenajświętsza Matka Jego wstawi. Wstawienie się zaś Jéj jako Matki do Syna, poczytuje święty Bernard wszechmocném, nazywa bowiem władzę jaką Marya posiada nad Jezusem: wszechmocnością błagalną.” 5 Ztąd téż w tak pocieszający dla nas grzeszników sposób, odzywa się święty Alfons Liguori wielki Matki Bożéj kochanek: „Daj mi, pisze on, najzatwardzialszego grzesznika jaki tylko być może, chociażby zupełnie pozbawionego nadziei zbawienia, niech on tylko wezwie Maryą jako Matkę nieprzebranój litości, a taką jest potęga tego Imienia, że serce jego w tejże chwili się zmiękczy najeudowniéj, bo Ty to o! Maryo! przywodzisz grzesznika każdego do ufności w miłosierdzie Syna Twojego, i do nadziei dostąpienia od Niego przebaczenia.” 6

Sama przenajświętsza Panna powiedziała w objawieniu świętéj Brygidzie, że grzesznik największy, byle wezwał Jéj Imienia w tejże chwili szatan go odstąpi. I inną razą Matka Boża powiedziała tejże Świętéj, że złe duchy tak obawiają się Jéj Imienia, i z taką czcią zmuszeni są być dla niego, że skoro je usłyszą wymówione, wypuszczają ze szponów tę nawet duszę, którą już w nich trzymali. A także, że jak źli Aniołowie oddalają się od grzeszników, którzy wzywają Imienia Maryi, tak nawzajem święci Aniołowie zbliżają się do dusz sprawiedliwych, za każdą razą gdy one toż Imię pobożnie wspominają. Święty Herman utrzymywał, że jak oddychanie jest znakiem życia, tak częste wzywanie Imienia Maryi, jest znakiem, że albo już łaska w nas żyje, albo że odżyje wkrótce. Święty Liguory szczególnie poleca, aby do potęgi Imienia tego uciekać się w pokusach nieczystych, i do tego stopnia każe nam ufać potędze Imienia Maryi, że powiada, iż gdy kto walcząc z pokusami przeciw téj cnocie, wątpi czy na nie zezwolił, jeśli przypomni sobie że wśród nich wzywał Imienia Maryi, może to poczytywać za znak że im nie uległ. 7 W każdym więc podobnym razie, powiada święty Bernard, Imienia Maryi wzywać należy: „W niebezpieczeństwach, w uciskach, w trapiącéj cię wątpliwości, o Maryi pamiętaj, Maryi wzywaj. Nie wypuszczaj Jéj z ust Twoich, nie wypuszczaj z serca. Za tą Gwiazdą idąc nie zbłądzisz, Jéj wzywając rozpaczy ujdziesz, gdy cię ona wspierać będzie, nie upadniesz, pod Jéj opieką niczego się nie ulękniesz, pod Jéj pośrednictwem trudu nie poczujesz, i w końcu za Jéj miłosierdziem, dojdziesz do portu zbawienia.”

Święta Brygida w swoich objawieniach, słyszała razu pewnego, że Pan Jezus powiedział przenajświętszéj Matce swojéj, iż ktokolwiek z postanowieniem poprawy, wzywać będzie z ufnością Jéj Imienia, otrzyma trzy wielkie łaski; 1-o doskonały żal za grzechy, 2-o możność zadośćuczynienia za nie, i 3-o zdolność dojścia do doskonałości, a nakoniec i chwałę wiekuistą, gdyż przydał w końcu Zbawiciel mówiąc do Maryi: „Słowa Twoje o! Matko moja, tak są słodkie sercu Mojemu, że nie mogę nigdy odmówić tego o co Mnie prosisz dla tych, którzy pobożnie Imienia Twojego wzywają.” Nie więc dziwnego, że święty Efrem Imię Maryi nazywa kluczem do Nieba, a święty Bonawentura zbawieniem tych którzy je wymawiają, gdyż, jak tłómaczy te słowa święty Alfons Liguory: „wezwać Imienia Maryi, i być zbawionym jest to jakby jedną i tąż samą rzeczą.” 8 „Błogosławiony kto miłuje najsłodsze Imię Twoje o! Matko Boża, pisze święty Bonawentura, Imię Twoje jest tak chwalebne i przecudne, że wszyscy którzy pamiętają o tém aby je wzywać w godzinę śmierci, mogą nieobawiać się wszelkich wtedy napaści piekielnych.” – „O! jak słodką jest śmierć, woła święty Liguory, jak bezpieczną, któréj towarzyszy i którą osłania to Imię zbawienia, to Imię którego Pan Bóg dozwala wzywać w godzinie śmierci tylko tym, których chce zbawić”, co daj nam o! Maryo!

Święto dzisiejsze ustanowione zostało w roku Pańskim 1688, po wielkiém, zwycięstwie jakie odniosły wojska chrześcijańskie nad Turkami w tymże roku pod Wiedniem. Muzułmanie, jakto już i w dawniejszych zdarzało się wiekach, i tą razą zagrozili byli całemu chrześcijaństwu, rozlawszy się w Europie. Wojska chrześcijańskie, które się im wtedy opierały, w nierównie mniejszéj były sile, Przybycie im na pomoc pod Wiedeń króla Polskiego Jana III-go ze swojemi hufcami, i jego osobista waleczność, wyratowały cały świat, zagrożony już zawojowaniem przez nieprzyjaciół imienia Chrystusowego. Sobieski zdobyte na Turkach chorągwie, posłał Papieżowi Inocentemu XI, a ten Ojciec święty wiedząc iż głównie za wezwaniem to przenajświętszego Imienia Maryi Jan III stanowcze i tak ważne dla Kościoła całego odniósł zwycięstwo, ustanowił osobne święto na cześć przenajświętszego Imienia Matki Bożéj, i w niedzielę na oktawie uroczystości Jéj narodzenia, obchodzić je kazał.

Pożytek duchowny

To coś czytał o przenajświętszém Imieniu Maryi, a co wszystko wyszło z ust jak wielkich Jéj czcicieli, tak i wielkich Świętych, bo to zawsze razem idzie, powinno cię pobudzić do serdecznego do Imienia Maryi nabożeństwa, i do szczególnéj we wzywaniu Jego ufności. Stosuj się więc do polecenia świętego Bernarda, i we wszelkiéj potrzebie duszy twojéj, a szczególnie w jakiegokolwiek rodzaju pokusach, Imienia tego z ust i z serca nie wypuszczaj.

Modlitwa (Kościelna)

Spraw miłościwie wszechmogący Boże, aby wierni Twoi słudzy, którzy pod zasłoną Imienia przenajświętszéj Maryi Panny, opieką Jej cieszą się, za Jéj téż miłosierném pośrednictwem, od wszelkiego złego uchowani zostali na ziemi, i do wesela wiekuistego doprowadzeni byli w Niebie. Przez Pana naszego i t. d.

Na tę intencyą: Zdrowaś Marya.

Żywoty świętych Pańskich o. Prokopa kapucyna (1882), s. 762–765.

Nauka moralna

Na podstawie wydania z 1937 r., s. 731

Tak jak Przeczysta Dziewica zaraz po swym narodzeniu otrzymała swe słodkie imię, tak każdemu dziecku chrześcijańskich rodziców wkrótce po przyjściu na świat przy chrzcie świętym daje się imię w sposób uroczysty. W tym kościelnym obrzędzie spoczywa głęboka myśl. Dziecko ma przez to dostać Świętego niebieskiego na wzór i za patrona. Wzór ów ma dorastających i dorosłych pokrzepiać, prowadzić na drodze zbawienia; patron przez swe zasługi i wstawienie się u stóp tronu Boga będzie poruczonego swej opiece wspierał, wzmacniał, strzegł przed grzechem, albo w razie upadku nakłaniał do żalu i poprawy.

Ty zaś, duszo chrześcijańska, postanów sobie czcić i kochać twego patrona; rok rocznie dzień jego imienia na sposób chrześcijański obchodź uroczyście przez słuchanie Mszy świętej i przyjmowanie sakramentów świętych; a jeśli byś tego w tym dniu nie mógł zrobić, uczyń to przynajmniej następnej niedzieli lub w następne święto. Sprawuj się godnie według twego świętego wzoru! – Sławny bohater, Aleksander Wielki, miał w swej armii żołnierza, który nosił to samo imię Aleksander, ale był wielkim tchórzem. Król rzekł pewnego razu do niego: „Albo postępuj godnie Aleksandra, albo porzuć to imię!” – Strzeż się, aby twój królewski patron w niebie nie zrobił ci takiego samego wy rzutu: „Albo żyj godnie mego imienia, albo je porzuć!”

Jeśli zaś ty, chrześcijańska Czytelniczko, masz to szczęście, że ci rodzice pełni wiary na dali byli na chrzcie świętym to słodkie, piękne imię Maria, życzę ci z szczerego serca, abyś się okazała godną tego odznaczenia twej potężnej patronki, tego najwspanialszego wzoru. Jest wiele obiecującym, pocieszającym znakiem, jeśli się ma Przeczystą Dziewicę za patronkę i jeśli przy tym nie zaniedbuje starania, aby stać się Jej godnym. Tym więcej masz też obowiązek uroczyście obchodzić coroczne święta Maryi przez nawiedzanie kościoła, słuchanie Mszy świętej, przyjmowanie sakramentów świętych i inne pobożne uczynki. Wtedy cieszyć się będziesz Jej potężną pomocą w życiu i przy śmierci, jeśli bowiem „jeszcze nigdy nie słyszano, aby kto się pod opiekę Maryi ucieka, był od Niej opuszczonym”, o ileż więcej doznawać muszą pomocy ci, którzy tak pobożną, tak dobrotliwą mają patronkę!

Footnotes:

1

S. Alfons Ligu. Uwiel. Maryi. Rozdz. XI.

2

De thesanro Divinitatis Mariae Nomen evolvitur. Speciale Mariae hoc nomen iuvenit, quod significat: Deus ex genere meo. S. Pet. Dam. Ser. de Assumpt.

3

S. Bonav. in Psal. de B. Virgi.

4

Velociter est nonunquam salus memorato nomine Mariae, quam invocato nomine Jesus, S. Anzelm. De excellentia B. M. Virg.

5

Omnipotentia supplex.

6

Ś. Alfons Lig. Uwiel. Mar.

7

Ś. Alfons Uwielb. Maryi.

8

Ś. Alf. Lig. Uwielb. Maryi. Rozdz. VI.

Tags: Maryja „Żywoty Świętych Pańskich” o. Prokopa Kapucyna
Creative Commons License
citatio.pl by Citatio.pl is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License.