Citatio.pl
2020-12-17

Mowa 14 na post grudniowy – św. Leon Wielki

Św. Leon Wielki, Mowy (Księgarnia św. Wojciecha), 1958, s. 45–46.

  1. Najmilsi! Roztropnie i bacznie powinniśmy prowadzić duchową uprawę roli Pana, będąc jego robotnikami, aby w nagrodę za wytrwałe dopilnowanie każdej pracy o właściwej porze móc zbierać owoce dobrych uczynków. Jeżeli jej zaniedbamy z gnuśności i lenistwa, gleba nasza nie wyda szlachetnych latorośli. Cierniem i ostem porośnie, urodzi plony nie spichrzów, ale spalenia godne. Natomiast gdy glebę tę łaska Boża zrosi, można ją, najmilsi, uprawić wiarą, postami zaorać, jałmuznemi zasiać, modlitwami użyźnić tak, że pośród tego, cośmy posadzili i obficie podlali, nie tylko nie zdoła zakiełkować chwast jakiś, lub wydostać się na światło jakieś szkodliwe ziele, ale przeciwnie, w samym zarodku wyginą wszelkie występki, a rozrośnie się po społu obfite żniwo cnót wszelkich. Aczkolwiek miłość Boża wzywa nas, byśmy stale tę pracę prowadzili, to jednak w te dni, szczególniej na nią od dawna przeznaczone, jeszcze żywszą w sobie mamy obudzić energię i gorętszy zapał! Niechże nie stanie się grzechem po ogłoszeniu, co tak miłym jest Bogu wykonywane i bez nakazu!
  2. Wzywamy was przeto, abyście grudniowy post — do którego, umiłowani moi, z tak zbożnym usposobieniem przystępujecie — z pomocą Chrystusową święcili w jedności ducha. Każdy z was stosownie do zamożności, jakiej mu Bóg udzielił, powinien starać się zajaśnieć dobrymi uczynkami 1! Boć i nieprzyjaciół naszych 2 te dni, wymagające od nas większego wyrzeczenia, w osobliwy gniew wprawiają. Nasze uświęcenie jest dla nich solą w oku. Przebieglej tedy i ostrożniej zastawiają swe sidła, byle jeno móc kogo odwieść od brania udziału w tym zbożnym dziele. Jednym podszeptują lęk przed zubożeniem, gdy „za wiele” dali, innych napełniają zniechęceniem na myśl, że post jest przecież rzeczą przykrą. Przeciwko takim pokusom, najmilsi, baczność! Czuwajmy sercem pobożnym, umysłem nieprzystępnym dla myśli nieufnych! Niewiele wszak potrzeba, by ubogi miał dosyć. Nakarmić go i przyodziać, nie wielki to ciężar. Tanio bowiem kosztuje to, czego on łaknie, tanio, czego pragnie. Jego zaś nagość okrycia tylko, nie stroju, wymaga. A jednak Pan nasz tak miłościwie sądzi czyny nasze, tak je łaskawie ocenia, że nawet kubka zimnej wody nie zostawi bez zapłaty 3. A że sprawiedliwie przenika dusze ludzkie swym wzrokiem, przeto nagrodzi nie tylko wartość samego uczynku, ale i usposobienie ducha, z jakim ten uczynek wykonany został. Przez Chrystusa Pana naszego.

Footnotes:

1

Por. Mt. 5, 16; 1 Piotr 2, 12.

2

tj. szatana.

3

Por. Mt. 10, 42; Mar. 9, 40.

Tags: św Leon Wielki post suche dni Adwent
Creative Commons License
citatio.pl by Citatio.pl is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License.