Citatio.pl
2021-01-22

Mowa 38 na Objawienie Pańskie – św. Leon Wielki

Św. Leon Wielki, Mowy (Księgarnia św. Wojciecha), 1958, s. 165–168.

  1. Najmilsi! I opowiadanie ewangeliczne (Mt. 2) i sam obchód zwyczajowy często już rzucały wam światło na to, jaki jest powód uroczystości dzisiejszej i jaka myśl się w niej zawiera. Nie ma tedy potrzeby rozwijać przed wami zdarzeń z pierwszych dni naszego Zbawiciela na ziemi i rozprawiać np. o zjawieniu się nowej gwiazdy i jej blasku, o Magach i ich podarkach, o okrucieństwie Heroda i rzezi niewiniątek. Wszak wiadomo wam, że w zdarzeniach tych zarysowała się przyszłość: w blasku gwiazdy – łaska Boża, w trzech Mędrcach – powołanie narodów do wiary, w okrutnym królu – złośliwe uprzedzenie do chrześcijan, w morderstwie niemowląt – dola wszystkich w ogóle męczenników. Że jednak w dniu tak świętym chcemy spełnić kapłańską powinność głoszenia słowa Bożego i wy go oczekujecie, usiłujmy z pomocą Ducha Św. dojść, ile możności, drogą umysłowych rozważań do zrozumienia, jak tajemnica Objawienia Pańskiego działa po wszystkie czasy w duszach wiernych. Zgoła bowiem nie należy mniemać, żeby łaska (oświecającą) bywała tylko niezwykłym zjawiskiem, skoro wchodzi w skład szafarstwa i porządek nabożeństw od dawien dawna.
  2. Nie wolno oczywiście chrześcijaninowi myśleć czegoś niegodnego o Synu Bożym. Ale przyswoiwszy sobie rzeczy elementarne z wiary, każdy powinien pogłębiać jej znajomość pracą umysłową. A nie potrzebuje nasz słaby umysł ludzki zaraz drżeć o swą wiarę na widok ludzkiej natury, przyjętej na siebie przez Chrystusa i wspólnej mu z nami, i głowić się nad tym, jak pogodzić Jego przebywanie w łonie matki, a potem stopniowy rozwój cielesny z tym, że był jedno z Bogiem Ojcem. Dokąd choć promyk nadprzyrodzonego światła zajrzy, ustąpią mroki ziemskich myśli, a jasność prawdy przetnie wszelkie wahania się w wierze. Serce oswobodzone, wyzwalając się z tego widzialnego świata, pójdzie za ową „światłością, która oświeca każdego człowieka…” (Jan 1, 9), jak za gwiazdą przewodnią; przecież, jak powiada Apostoł, „Pan Jezus Chrystus jest w chwale Ojca” (Filip 2, 11); serce ludzkie czciło Go – dziecinę skromniusieńką – w żłóbku, pokłoni się Mu bez niedowierzania, królującemu po prawicy Ojca. Z tego właśnie rodzaju Objawienia, rozpraszającego mgły wątpienia z serc ludzkich, bierze swoją wysoką rangę dzisiejsze święto. Objawienie to daje duszom tak głębokie wejrzenie w istotę Syna Bożego, iż nie odczuwają one jako przeszkody dla swej wiary faktu, że jest On i synem człowieczym zarazem. Dziecięctwo Zbawiciela jest dla nich raczej objawieniem Bóstwa, gdy swoje poznanie, rozpoczęte przez zmysły, z ludzkich na boskie Jego przenoszą właściwości. Kogo przygnębia widok słabego maleństwa, prostuje się wobec oznak Jego wielkiej potęgi. Boć takiej właśnie pomocy wymagała i natura nasza i sprawa sama: nie mogły wybawić rodzaju ludzkiego ani pokora bez majestatu, ani majestat bez pokory.
  3. Widocznym sprawdzianem postępu w rzeczach wiary jest w każdym człowieku zachowywanie przezeń boskich przykazań. Gdzie w jakiej duszy spełnia się to zlecenie Pana: „Tak niechaj świeci światłość wasza przed ludźmi, aby widzieli uczynki wasze dobre i chwalili Ojca waszego, który jest w niebiesiech” (Mt. 5, 16),tam ujawnia się niechybna sprawność cnoty, tam nie podobna nie uznać, że to Bóg sprawia. Bez Boga nie ma cnoty. Boć brak jej znamienia boskości, jeśli duchem swego sprawcy i źródła nie jest nasycona. Skoro Pan powiedział do swoich uczniów: „Beze mnie nic uczynić nie możecie” (Jan 15, 5), to nie ma wątpliwości, że każdy, co dobrze czyni, Bogu zawdzięcza i powodzenie w pracy i pobudkę do niej. Dlatego też i Apostoł – ta rzekłbyś największa skarbnica kaznodziejska dla wiernych – orzeka: „Z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie wasze sprawujecie; gdyż Bóg to sprawuje w was i chcenie i wykonanie według dobrej woli (swojej)” (Filip. 2, 12). Oto powód, dlaczego i uświęceni drżeć muszą i lękać się, żeby, zawdzięczając dobrym uczynkom swoje wybicie się, nie utracili łaski i znowu nie byli zdani na słabą naturę ludzką. Kto zaś pragnie przekonać się, czy mieszka w nim Bóg, „dziwny w świętych swoich” (Ps. 67, 36), podług wyrażenia Pisma św., niechaj w szczerym rachunku sumienia bada i roztrząsa wnętrze własnego serca. Niechaj pyta siebie, jak to tam jest dokładnie ze zwalczaniem pychy przez pokorę i z pasowaniem się życzliwości z zawiścią, na ile potrafi się opierać pochlebstwom, a w jakiej mierze cieszyć się z powodzenia innych. Niech pyta siebie, czy nie pragnie często oddawać złem za złe i czy potrafi raczej zapomnieć własnej krzywdy, niźli utracić w duszy obraz i podobieństwo swego Stwórcy; tak, tego Stwórcy, pobudzając wszystkich bez wyjątku powszechnymi darami do poznawania siebie, „spuszcza deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych, i każe słońcu swemu wschodzić na dobrych i złych” (Mt. 5, 45).
  4. Aby jednak tak skrzętne wejrzenie w siebie nie gubiło się w szczegółach, należy zbadać w najtajniejszych pokładach duszy, czy posiada się miłość chrześcijańską, matkę cnót wszystkich. I jeśli się okaże, że całym sercem jest się Bogu i bliźniemu oddanym, i że nawet nieprzyjaciołom tego samego się życzy, czego się pragnie dla siebie, to można być pewnym, że działa tu palec Boży, że Bóg tu mieszka. Bogu zaś przygotowujemy tym wspanialsze przyjęcie, im więcej nie w sobie, ale w Panu chlubić się będziemy (1 Kor. 1, 31). Skoro powiedziane jest: „Królestwo Boże w was jest” (Łk. 17, 21), wszystko czynić będziemy w duchu tego, co nami rządzi. Wiecie, najmilsi, że „Bóg jest miłością” (1 Jan 4, 16) i że „sprawuje wszystko we wszystkich” (1 Kor. 12, 6). Praktykujcie tedy miłość chrześcijańską tak, żeby w dążeniu do prawdziwej miłości spotykały się serca was wszystkich! Niech nie zaprząta nas, co jest przemijające i marne. Wytrwale pożądajmy tego tylko, co ostoi się na zawsze! Utajona święta energia dzisiejszej uroczystości uwiecznić się w nas winna! Święcić ją iście wspaniale i bez końca będziemy, jeśli we wszystkich naszych poczynaniach objawiać się będzie Jezus Chrystus: ten który z Ojcem i z Duchem Św. żyje i króluje na wieki. Amen.

}

Tags: św Leon Wielki Objawienie Pańskie
Creative Commons License
citatio.pl by Citatio.pl is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License.