Citatio.pl

Wpisy z tagiem "Współżycie z Bogiem":

2019-11-27

Św. Jan od Krzyża o oddaniu się Bogu

Współżycie z Bogiem, t. II, s. 560-561:

Swoją powagą jako Doktor Kościoła, św. Jan od Krzyża oświadcza: "Gdy dusza czyni to, co tylko ze swej strony uczynić może, czyli całkowicie wyzuje się z siebie i uwolni się od jakiegokolwiek przywiązania, wówczas jest rzeczą niemożliwą, by Bóg nie działał również ze swej strony i nie udzielał się jej chociażby w ukryciu przed nią i w milczeniu. Jest to bardziej niemożliwe niż to, by słońce nie rzucało swych promieni w przestworza pogodne i czyste. Bo jak słońce podnosi się rankiem, by rzucić pęki światła do twego mieszkania, jeśli otworzysz okiennice, tak i Pan wejdzie do duszy opróżnionej i napełni ją Boskimi skarbami" (Ż. pł. 3, 46).

Od dawna Pan, Boskie Słońce, oświeca twoją duszę jasnym promieniem swojej łaski. Od dawna puka do drzwi twoich: "Oto stoję u drzwi i kołaczę" (Obj 3, 20). Każda spowiedź, każda Komunia, każda Msza św., każda okazja do ćwiczenia się w cnocie, każde natchnienie, każdy rozkaz lub zachęta do posłuszeństwa, czyż nie jest nowym pukaniem Boga do drzwi twego serca? A ty co czynisz? Dlaczego pozwalasz Mu jeszcze czekać? Zbudź się co rychlej z uśpienia i otwórz duszę swoją. "O bramy, podnieście wierzchy wasze i podwyższcie się, wrota odwieczne… bo ma wnijść Król chwały" (Ps 23, 7). Nie zadowalaj się tym, żeś otworzył drzwi do połowy a nawet więcej, lecz otwórz je całkowicie; trzeba podnieść wierzchy, trzeba usunąć wszelką przeszkodę: bo ma wejść twój Bóg.

Jeżeli kosztuje cię zrzec się we wszystkim swej woli, pomyśl, jak wielką i piekną jest rzeczą pozwolić się prowadzić we wszystkim woli Bożej. Jeżeli ci ciężko wyrzec się miłości własnej i przywiązań ziemskich, pomyśl, jak słodko jest posiadać miłość Boga. Jeżeli odczuwasz wstręt, aby umrzeć sobie samemu, pomyśl, jak chwalebną jest rzeczą żyć Bogiem. "Jakże niczym jest – woła pełna entuzjazmu św. Teresa od Jezusa – wszystko, co opuściłyśmy, i wszystko, co czynimy, i co kiedykolwiek uczynić zdołamy dla miłości tego Boga, który tak miłościwie raczy się udzielać takim jak my robakom! A kiedy dana nam jest nadzieja, że już w tym życiu możemy się cieszyć szczęściem tej boskiej społećżności, czegoż jeszcze czekamy? Czego się ociągamy? Jaka siła zdolna jest powstrzymać nas, byśmy choć na chwilę zaprzestały za przykładem oblubienicy szukać tego Pana po ulicach i rynkach?" (T. VI, 4, 10).

Pan pragnie udzielić się duszy twojej, pragnie oddać ci się całkowicie, pragnie przyjść i żyć z tobą: "Jeżeli kto posłucha głosu mego i otworzy mi drzwi, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną" (Obj 3, 20). Obyś nigdy nie utracił tego niezmierzonego daru wskutek własnej winy czy własnego niedbalstwa!

Tags: św Jan od Krzyża apostolstwo Współżycie z Bogiem
2019-11-21

Modlitwa św. Alfonsa

Na podstawie Współżycie z Bogiem o. Gabriela od św. Marii Magdaleny, 1960, t. II, s. 631-632 (Święto Ofiarowania Maryi w Świątyni):

Umiłowana Boga, najukochańsza Dzieweczko Maryjo! Gdybym to mógł dzisiaj oddać Ci pierwsze lata mego życia i ofiarować Ci się na służbę, święta i najsłodsza Pani moja, podobnie jak Ty ofiarowałaś się w świątyni i cała poświęciłaś się chwale i miłości swego Boga! Lecz już za późno, straciłem bowiem tyle lat na służbie świata i własnych kaprysów, zapominając niejako o Tobie i o Bogu. Biada mi, że był czas, w którym nie miłowałem Cię! Lecz lepiej później zacząć niż nigdy. Oto, o Maryjo, dzisiaj staję przed Tobą i ofiaruję się cały na Twoją slużbę na ten krótki lub długi czas życia, jaki mi jeszcze zostaje na tej ziemi i podobnie jak Ty, wyrzekam się wszystkich stworzeń, oddając się całkowicie Miłości, mojemu Stworzycielowi. Ofiaruję Ci więc, o Królowo, mój rozum, aby zawsze myślał o miłości, na jaką Ty zasługujesz; mój język, aby Cię chwalił; moje serce, aby Cię kochało. Przyjmij, o Najświętsza Dziewico ofiarę, jaką Ci sklada ten nędzny grzesznik; przyjmij ją, błagam Cię, przez te pociechę, jakiej doznało Twoje serce, gdy w świątyni ofiarowałaś się Bogu. A chociaż późno oddaję się na Twoją służbę, słuszną jest rzeczą, abym naprawił czas stracony, podwajając moje przysługi i miłość.

O Matko miłosierdzia, wspomóż swoim potężnym wstawiennictwem moją słabość i wyjednaj mi u Jezusa wytrwalość i siłę, abym pozostał wiernym aż do śmierci. Spraw, abym służąc Ci nieustannie w tym życiu mógł dojść do nieba, aby Cię wychwalać na wieki.

Tags: Maryja św Alfons Współżycie z Bogiem
2019-11-11

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus o apostolstwie miłości

T. Dz. J.: Dz. 11

Na podstawie: O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem, 1960, t. II, s. 486:

O Jezu, pragnęłabym oświecać dusze, jak to czynili Prorocy i Doktorzy Kościoła. Pragnęłabym przebiegać ziemię całą, głosić chwałę Twojego Imienia i pośród ciemnych pogan zaszczepiać święte znamię Krzyża, o mój Umiłowany. Lecz jedno posłannictwo mi nie wystarcza. Chciałabym opowiadać Ewangelię równocześnie we wszystkich częściach świata, aż do najdalszych kranców ziemi. Chciałabym być misjonarzem nie tylko przez lat kilka, ale od początku świata aż do ostatniej chwili jego istnienia.

Lecz rozumiem, że wszyscy nie mogą być naraz apostołami, prorokami, doktorami, rozumiem, że nawet najdoskonalsze dary bez miłości są niczym, że miłość jest drogą najdoskonalszą, aby dojść do Ciebie, Boże mój. Miłość tylko daje mi zrozumienie mego powołania. Pojmuję, że skoro Kościół jest ciałem, złożonym z wielu członków, ma też najszlachetniejszą, najkonieczniejszą część ciała, to jest serce, i to serce pała miłością. Pojmuję, że miłość jedynie pobuda do czynu jego członki, i gdyby nie było miłości, apostołowie przestaliby głosić Ewangelię, męczennicy nie chcieliby przelewać krwi swojej. Rozumiem, że w miłości mieszczą się wszelkie powołania, że miłość jest wszystkim, ogarnia wszelkie miejsca, wszystkie czasy, jest wieczna!

O Jezu, Miłości moja! odnalazłam nareszcie powołanie moje! Moim powołaniem jest miłość! Tak, znalazłam swoje miejsce w Kościele św., a to miejsce, Ty, o Boże, sam mi wskazałeś; w samym sercu matki mojej Kościoła św. będę miłością!… i tym sposobem będę wszystkim: marzenie moje zostanie spełnione.

Tags: Współżycie z Bogiem apostolstwo św Teresa od Dzieciątka Jezus
2019-11-10

O monecie czynszowej

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem, 1960, t. II, s. 481-482:

Podstępne pytanie: czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy też nie, staje się dla Pana Jezusa okazją do rozwiązania zagadnienia wzajemnego stosunku między obowiązkami państwowymi a religijnymi. Każe sobie podać monetę i zapytuje: "Czyj to wizerunek i podpis?" "Cesarza" odpowiadają Mu; a wtedy Jezus mówi: "Co jest cesarskiego, oddajcie cesarzowi, a co Bożego, Bogu".

Nie ma przeciwieństwa między prawami władzy politycznej a prawami Boga, ponieważ "nie byłoby żadnej władzy, gdyby nie była dana z wysoka" (Jan 19, 11). Władza polityczna prawnie ustanowiona pochodzi od Boga i powinna być szanowana jako odblask władzy Bożej. Dlatego właśnie chrześcijanin jest obowiązany wypełniać wszystkie obowiązki dobrego obywatela a zatem słuchać władzy politycznej, z wyjątkiem wypadku, gdyby ona rozkazywała rzeczy przeciwne prawu Bożemu. Wtedy bowiem nie przedstawiałaby już ona władzy Bożej i wówczas, jak mówi św. Piotr, "trzeba być posłusznym raczej Bogu niż ludziom" (Dz 5, 29).

Nie powinniśmy uważać, że poświęcając się apostolstwu lub pracy religijnej, jesteśmy przez to wolni od obowiązków państwowych; owszem, nawet w tej dziedzinie katolicy powinni przodować. Cesarz, królowie, mężowie stanu i rycerze, których Kościół czci jako świętych, mówią nam, że świętość jest możliwa wszędzie i że można ją osiągnąć oddając się na służbę Państwa, albowiem i w tym wypadku chodzi o służbę Bogu w stworzeniach.

Polecając oddawać cesarzowi to, co jest cesarskie, Jezus poucza nas oddawać Państwu wszystko to, co należy do jego dziedziny, czyli wszystko to, co służy porządkowi i doczesnemu dobru publicznemu. Ale Jezus nie zatrzymując się na tym, mówi ponadto: "Oddajcie Bogu to, co Boże". Jeśli moneta, nosząca wizerunek cesarza, ma być oddana cesarzowi, o wiele więcej dusza nasza, będąca obrazem Boga, powinna być zwrócona Bogu. Mówić, że Bogu powinniśmy oddać duszę, to znaczy mówić, że winniśmy Mu wszystko, albowiem wszystko otrzymaliśmy od Niego. W tym znaczeniu wykonywać nasze obowiązki względem bliźniego, względem równych lub wyższych, przełożonych kościelnych lub państwowych, znaczy wykonywać wszystkie swoje obowiązki względem Boga, znaczy oddać Mu to, co nam dał, poddając naszą wolność Jego prawu, wciągając naszą wolę do Jego służby.

Tags: Współżycie z Bogiem władza państwo
2019-11-02

Dzień zaduszny

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem, 1960, t. II, s. 626-628:

Dzień Zaduszny zmusza nas do myślenia nie tylko o śmierci naszych drogich, lecz także o naszej własnej śmierci. Jest ona karą, a więc koniecznie niesie z sobą uczucie kary, lęku, niepokoju. Nawet Święci doświadczyli tego, a nawet sam Jezus chciał tego zaznać. Lecz Kościół przypomina nam słowa Pisma Świętego, mające nam dodać odwagi: "Błogosławieni umarli, którzy umierają w Panu… (Umierają bowiem) ażeby odpocząć od trudów swych; bo uczynki ich idą za nimi" (L. III Mszy: Obj 14, 13). Umiera życie ciała, umiera to, co ludzkie i ziemskie, lecz pozostaje życie ducha, zostają dobre uczynki spełnione, jedyne uposażenie, jakie dusza zabiera z sobą w tej wielkiej chwili i ono to czyni jej śmierć drogą: "Droga w obliczu Pańskim jest śmierć świętych Jego". Ta śmierć słusznie została nazwana dies natalis, dniem urodzin dla życia wiecznego. Jakże byśmy pragnęli, aby taką była nasza śmierć! Dies natalis, wprowadzający nas w szczęście oglądania Boga oraz rodzący nas dla niezniszczalnej miłości w niebie.

Lecz właśnie dzisiaj liturgia, zachęcając nas do modlitwy za wiernych zmarłych, przypomina nam, że między śmiercią a szczęśliwością wieczną znajduje się czyściec. Właśnie dlatego, że nasze dobre uczynki idą za nami, a nie wszystkie są dobre, albo jeśli nawet dobre, są pełne niedoskonałości i braków, koniecznym jest aby dusza, zanim zostanie dopuszczona do oglądania Boga, oczyściła się ze wszystkich swoich brudów. Gdybyśmy jednak byli doskonale wierni łasce, czyściec nie byłby potrzebny. Już tu na ziemi Bóg oczyszcza tych, którzy Mu się oddają całkowicie i pozwalają Mu urabiać się i kształtować wedle Jego upodobania. Nadto oczyszczenie dokonane na ziemi ma tę wielką korzyść, że jest zasługujące, czyli że pomnaża w nas łaskę i miłość na całą wieczność, podczas gdy w czyśccu cierpi się bez wzrastania w miłości. Oto powód, dla którego powinniśmy pragnąć oczyszczenia w tym życiu; ale nie możemy się łudzić: również na tej ziemi oczyszczenie całkowite wymaga wielkich cierpień. Jeśli teraz nie jesteśmy wielkodusznymi w cierpieniu, jeśli nie umiemy przyjąć tutaj na ziemie cierpienia pełnego ogołocenia, podobnego do cierpienia Jezusa na Krzyżu, nasze oczyszczenie będzie musiało koniecznie dopełnić się w czyśccu.

Myśl o tym miejscu zadośćuczynienia niechaj nas uczyni gorliwymi w modlitwach za dusze zmarłych, a równocześnie mężnymi w podejmowaniu cierpienia na wynagrodzenie własnych win.

Tags: Współżycie z Bogiem Czyściec cierpienie
2019-10-28

Jedność z wolą Bożą

Naśladowanie, III, 15, 2-3 (na podst. O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem, 1960, t. II, s. 433):

Niech Twoja wola będzie moją, a moja wola niech idzie zawsze za Twoją i zgadza się z nią najlepiej. Niech moje chcenie i niechcenie będzie jedno z Twoim, Panie. Obym nie mógł chcieć lub nie chcieć niczego innego, tylko tego, co Ty chcesz lub czego nie chcesz.

Tags: Współżycie z Bogiem wola
2019-10-26

O apostolstwie świeckich

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, Współżycie z Bogiem, 1960, t. II, s. 429:

Nie przypadkowo Pius XII, w Encyklice Mystici Corporis, mówiąc o współpracy wiernych z apostolstwem Pasterzy, wymienił wyraźnie ojców i matki rodzin, każdy bowiem chrześcijanin, pracujący nad rozszerzeniem ducha Ewangelii we własnym środowisku – w domu, w szkole, w warsztacie, szpitalu itd. – jest prawdziwym współpracownikiem Hierarchii. Owszem, sam Papież twierdzi: "Ta praca apostolska, wykonana według ducha Kościoła, poświęca laika niejako na szafarza Chrystusa, w znaczeniu podanym przez św. Augustyna: /O bracia… również wy, na swój sposób macie być szafarzami Chrystusa, żyjąc pobożnie, czyniąc jałmużny, glosząc Jego imię i naukę/. Tak, również ojciec rodziny bedzie spełniał w swoim domu obowiązek kapłana, a do pewnego stopnia biskupa, służąc Chrystusowi, aby z Nim mogł żyć na wieki" (Enc.: Summi Pontificatus). Właśnie w tym znaczeniu św. Piotr, zwracając się do wiernych, nie wahał się im powiedzieć: Wy jesteście rodzajem wybranym, kapłaństwem królewskim (1 Piotr 2, 9).

Tags: Współżycie z Bogiem apostolstwo rodzina ojciec świeccy
2019-10-24

Św. Jan od Krzyża o równowadze między modlitwą a pracą

św. Jan od Krzyża, P. d. 29, 3 (za Współżycie z Bogiem, t. II, s. 419)

Ci, którzy czynnie pracują i pragną świat wypełnić swoim przepowiadaniem i dziełami zewnętrznymi, niech pamiętają, że o wiele więcej pożytku przynieśliby Kościołowi i o wiele milsi byliby Bogu – pomijając już dobry przykład jaki by w ten sposób dali – gdyby połowę tego czasu poświęcili na modlitwę i przestawanie z Bogiem.

Tags: św Jan od Krzyża modlitwa praca apostolstwo Współżycie z Bogiem
2019-10-21

O Mistycznym Ciele Chrystusa

Pius XII Myst. Corp. (na podst. Współżycie z Bogiem, t. II, s 395-396)

(Jezus umierając na Krzyżu, wysłużył nam w wielkiej obfitości laskę), której mógłby udzielać sam całemu rodzajowi ludzkiemu; lecz chciał to czynić za pośrednictwem widzialnego Kościoła, w którym ludzie łączą się, aby wszyscy współpracowali z nim, i przez pośrednictwo Kościoła udzielali sobie wzajemnie boskich owoców Odkupienia. Jak istotnie Słowo Boże, by zbawić ludzi przez swoje boleści i Mękę chciało posłużyć się naszą naturą, podobnie w ciągu wieków posługuje się swoim Kościołem, aby prowadzić dalej rozpoczęte dzieło (…) Nie tylko na sługach ołtarza i na tych, którzy poświęcili się Bogu w życiu zakonnym, lecz także na innych członkach Mistycznego Ciała Chrystusa, na każdym, w granicach jego możliwości, spoczywa obowiązek pełnego troski oddania i gorliwości o budowę i rozwój tego Ciała. (…) Straszliwa tajemnica nigdy nie dość rozważana: że zbawienie wielu zależy od modlitwy i dobrowolnych umartwień, podejmowanych w tym celu przez członki Mistycznego Ciała Jezusa Chrystusa i od współpracy Pasterzy i wiernych.

Tags: Pius XII Kościół Współżycie z Bogiem
2019-10-10

Czystość serca

św. Augustyn (na podstawie Współżycie z Bogiem o. Gabriela od św. Marii Magdaleny, 1960, t. II, s. 374)

Będę słuchał głosu Twego i nauczę się pragnąć Ciebie; będę się przygotowywał, abym Cię mógł oglądać. Błogosławieni ci, którzy Cię oglądają! A jeśli Cię oglądają, to nie dlatego, że w czasie byli ubogimi w duchu, cichymi, płaczącymi, łaknącymi i pragnącymi sprawiedliwości lub miłosiernymi, lecz że byli czystego serca. Pożyteczna jest pokora, aby osiągnąć królestwo niebieskie; pożyteczna jest chicość, aby posiąść ziemię; pożyteczny jest płacz, aby być pocieszonym; pożyteczny jest głód i pragnienie sprawiedliwości, aby być nasyconym; pożyteczne jest miłosierdzie, aby dostąpić miłosierdzia; – lecz czystość serca pozwala oglądać Ciebie.

Mt V, 3-12 (Nowy Testament Jezusa Chrystusa w przekladzie ks. Jakóba Wujka T. J., wyd. czwarte, 1928):

Błogosławieni ubodzy duchem: albowiem ich jest królestwo niebieskie.

Błogosławieni cisi: albowiem oni posiądą ziemię.

Błogosławieni, którzy płaczą: albowiem oni będą pocieszeni.

Błogosławieni miłosierni: albowiem oni miłosierdzia dostąpią.

Błogosławieni czystego serca: albowiem oni Boga oglądają.

Błogosławieni pokój czyniący: albowiem nazwani będą synami Bożemi.

Błogosławieni, ktorzy cierpią prześladowania dla sprawiedliwości: albowiem ich jest królestwo niebieskie.

Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć będą, i prześladować was będą, i mówić wszystko złe przeciwko wam kłamiąc, dla mnie: radujcie się i weselcie się: albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech. Boć tak prześladowali proroków, którzy przed wami byli.

Tags: św Augustyn Osiem błogosławieństw Współżycie z Bogiem
Pozostałe wpisy
Creative Commons License
citatio.pl by Citatio.pl is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License.